FANDOM


Autorstwa CarBomba
Koordynaty
Za chwilę. Muszę dostać koordynaty z komputera.
Nad tym artykułem pracuje CarBomba. W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nieedytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu.
Z góry dziękuję. Oczywiście można edytować błędy interpunkcyjne i ortograficzne lub rzeczowe (jeśli takie występują).
Era-urEra-imp

Gwiazda Śmierci lub oficjalnie Orbitalna Stacja Bojowa GS-1 to superbroń Imperium, zdolna do niszczenia całych planet.

Charakterystyka

Gwiazda Śmierci miała 160 kilometrów średnicy. Jej załoga liczyłą 1 206 293 osób[1]. Gwiazdę Śmierci uzbrojono w 15 000 baterii turbolaserów i 768 emiterów promienia ściągającego. Jednak głównym uzbrojeniem i jednocześnie wizytówką stacji był superlaser, który potrafił niszczyć planety. Skupiał on osiem wiązek laserowych wykorzystujących transformację energii wzmocnioną poprzez kryształy kyber, które nadawały mu niszczycielską siłę.

Przy pracy superlasera konieczne było odpowiednie zgranie w czasie, gdyż nawet najmniejszy błąd mógł doprowadzić do katastrofy. Z tego powodu każde z ośmiu stanowisk artyleryjskich odpowiadających za jeden z promieni składowych było obsadzone przez doskonale wyszkolonych techników i strzelców, którzy ostrożnie przeprowadzali skomplikowane sekwencje. Projekt zakładał wykorzystanie wymiennych segmentów konstrukcyjnych. Powierzchnia składała się z prefabrykowanych części na bazie quadanium, które za pomocą plazmy przytwierdzono do opierającego się na niższych pokładach stelażu.

W zachodzących w reaktorze hipermaterii reakcjach powstawały gorące gazy, które trzeba było usuwać, by nie doszło do przegrzania reaktora. Potajemnie umieszczono w superbroni słaby punkt. W korytarzu równikowym został umieszczony wylot szybu wentylacyjnego, który prowadził prosto do styku reaktora hipermaterii i głównego wzmacniacza energii. Wystarczył jeden strzał w to miejsce, by zniszczyć całą stację.

Historia stacji

Projekt Gwiazdy Śmierci został stworzony jeszcze przed wojnami klonów. Wykonał go geonosjański ul Stalgasin na rozkaz hrabiego Dooku, gdyż Geonosjanie posiadali wiedzę techniczną pozwalającą na zaprojektowanie stacji bojowej takich rozmiarów. Po bitwie o Geonosis plany stacji bojowej zostały wywiezione na Coruscant przez Dooku. Gdy Wilhuff Tarkin dowiedział się, że istniały plany takiej broni, opowiedział się za jej budową twierdząc, iż samo jej istnienie zakończyłoby wszystkie wojny w galaktyce. Ruszyła ona pełną parą w roku 19 BBY, gdy skończyły się wojny klonów i proklamowano Imperium. Za budowę Gwiazdy Śmierci odpowiadali ludzie ze specjalnie powołanego oddziału nazwanego Inicjatywą Tarkina[2].

Przypisy

  1. http://www.ossus.pl/biblioteka/Gwiazda_%C5%9Amierci
  2. http://www.ossus.pl/biblioteka/Łotr_1
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.