FANDOM


Autorstwa Fargothena
Era-oldEra-repEra-impEra-nrEra-niEra-osEra-soj
Era-canonverse-dark

Dháhakanie to rasa dwunogich rozumnych pajęczaków wywodzących się z planety Dháhaka Prime. Rasa posiada własne państwo, Domenę Dháhakan, jako które prowadzą bardzo izolacjonistyczną oraz defensywną politykę, ze względu na niską płodność rasy. Dháhakanie są jedną z najstarszych, jeśli nie najstarszą, rasą w galaktyce satelitarnej Attrenikos. Są oni znani ze swoich dwubiegunowych osobowości, będąc chłodni, kalkulujący i arbitrarni, a pod działaniem chociażby lekkiego stresu łatwi do sprowokowania i drażliwi.

Historia

Wczesna Historia

Dháhakanie pojawili się na swojej rodzimej planecie około 2-3 miliony lat przed Bitwą o Yavin, wy ewoluując z bezrozumnych ośmionożnych pająków w garbate, dwunożne oraz podpierające się rękami i nogogłaszczkami pajęczaki posługujące się swoimi umiejętnościami przędzenia nici by łapać owady, ptaki oraz zwierzęta w prymitywne pułapki. Wtedy rasa była jeszcze w pełni mięsożerna, jednak około 50 tysięcy lat temu, gdy Dháhakanie doszli na ostatni etap rozwoju, stając wyprostowanie na dwóch nogach, bez potrzeby wspierania się, rasa również przystosowała się do spożywania roślin by lepiej wspierać ich metabolizm. Wtedy też zaczęły one posługiwać się narzędziami, a nawet opanowały budownictwo. Z biegiem czasów Dháhakanie stali się mistrzami budownictwa, opanowując kamieniarstwo, architekturę oraz budownictwo mistrzowsko zaledwie tysiąc lat później, potrafiąc wznosić miasta w ledwo miesiące. Dháhakanie jednak nie najlepiej dogadywali się ze swoimi pobratymcami, i często dochodziło do wojen między przeróżnymi miastami, często ze względu na spory o zasoby lub osobiste poróżnienia między liderami miast, co zazwyczaj kończyło się śmiercią sporej części populacji obu. Dháhakanie byli prawdopodobnie pierwszą rdzenną rasą Attrenikosa jaka opracowała podróże międzygwiezdne, gdyż przeróżne artefakty i pozostałości cywilizacyjne należące do ów pajęczaków były znalezione nawet w pobliżu Rubieży Książęcych.

Wielka Odbudowa

Wielką odbudową nazywa się bliżej nieokreśloną ilość czasu między prawie kompletną anihilacją ich rasy a pierwszym kontaktem z rasą spoza ich planety po izolacji ich rasy od reszty galaktyki. Wtedy też, w wyniku licznych wojen, Dháhakanie byli na skraju wyginięcia, i zaczęli akcję masowej reprodukcji. Idea ta była pierwszym kamieniem milowym na drodze do hedonistycznego stylu życia, jakim często parają się dzisiejsi Dháhakanie. Po kilkuset latach pacyfizmu, Dháhakanie raz jeszcze zakasali rękawy, i zaczęli odbudowywać to, co niegdyś prawie kompletnie zrujnowali. Mniej więcej w tym okresie Dháhakanie opracowali hipermosty, urządzenia natychmiastowej podróży, bardzo podobne do tych opracowanych przez prastarych Kwa bądź Gree. Korzystali oni z nich jako metody wędrówki między odległymi miastami, co tylko zacieśniło więzy braterstwa między przedstawicielami ich gatunku. W trakcie Wielkiej Odbudowy znacznie polepszyli swoje zdolności budownicze, stawiając dwukilometrową Piramidę Kháeoimhsa w zaledwie trzy miesiące, jako ultymatywny symbol kultury Dháhakańskiej oraz ich oddania Bogom Postępu i Nauki.

Wygląd

Dháhakanie cechują się typowo pajęczym wyglądem. Posiadają oni czwórkę oczu, które potrafią widzieć w kompletnych ciemnościach, oraz szybko przystosowują się do jaskrawych świateł. Skóra owych pajęczaków jest tak naprawdę chitynowym oskórkiem, niemalże identycznym do tych spotykanych na zwykłych pająkach, jednak ze względu na postępy rozwojowe, jest on zdecydowanie wytrzymalszy. Oskórek ten jest także pokryty włoskami czuciowymi, które potrafią z łatwością pozwolić im na wykrywanie nawet najdrobniejszych zmian w okolicznym przeciągu powietrza. Dháhakanie posiadają również szczękoczułki, które pomagają im w łapaniu pożywienia oraz mają bardzo małe nogogłaszczki, które są pozostałością po ewolucji, podobnie jak kość ogonowa u ludzi, i oprócz możliwości ocierania ich o szczękoczułki w celach czyszczenia, nie są używane w żadnym ważnym celu. Pajęczaki posiadają trzy palce, każdy z nich zakończony trzema haczykami które wspomagają przyczepność, oraz czwarty, mały palec, który nie nadaje się do żadnego sensownego użytku. Ich nogi są długie i cienkie, oraz zwieńczone trójką palców, które pokryte są licznymi, maleńkimi szczecinkami i włoskami, dzięki którym potrafią chodzić po pionowych powierzchniach.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.